עֲשָׂרָה נִסִּים נַעֲשׂוּ לַאֲבוֹתֵינוּ בְּבֵית הַמִּקְדָּשׁ. לֹא הִפִּילָה אִשָּׁה מֵרֵיחַ בְּשַׂר הַקֹּדֶשׁ, וְלֹא הִסְרִיחַ בְּשַׂר הַקֹּדֶשׁ מֵעוֹלָם, וְלֹא נִרְאָה זְבוּב בְּבֵית הַמִּטְבָּחַיִם, וְלֹא אֵרַע קֶרִי לְכֹהֵן גָּדוֹל בְּיוֹם הַכִּפּוּרִים, וְלֹא כִבּוּ גְשָׁמִים אֵשׁ שֶׁל עֲצֵי הַמַּעֲרָכָה, וְלֹא נָצְחָה הָרוּחַ אֶת עַמּוּד הֶעָשָׁן, וְלֹא נִמְצָא פְסוּל בָּעֹמֶר וּבִשְׁתֵּי הַלֶּחֶם וּבְלֶחֶם הַפָּנִים, עוֹמְדִים צְפוּפִים וּמִשְׁתַּחֲוִים רְוָחִים, וְלֹא הִזִּיק נָחָשׁ וְעַקְרָב בִּירוּשָׁלַיִם מֵעוֹלָם, וְלֹא אָמַר אָדָם לַחֲבֵרוֹ צַר לִי הַמָּקוֹם שֶׁאָלִין בִּירוּשָׁלַיִם:
Dziesięć cudów zostało dokonanych za naszych ojców w świątyni: żadna kobieta nigdy nie poroniła z powodu zapachu ofiar; mięso ofiar nigdy nie gniło; w rzeźni nigdy nie widziano muchy; arcykapłan nigdy nie wygłosił nowatorskiej emisji w Jom Kippur. [Ponieważ jest to tumah, który wydobywa się z jego ciała, jest bardziej odrażający niż inne typy]; deszcz nigdy nie ugasił ognia na stosie drewna [chociaż ołtarz był odsłonięty], wiatr nigdy nie poruszył słupa dymu z jego miejsca [aby nie wzniósł się w kolumnie]; psul [dyskwalifikująca wada] nigdy nie został znaleziony w omerze [ofierze], dwóch chlebach lub chlebie pokazowym. [Bo jeśli psul został znaleziony przed (wyznaczonym czasem) ich micwy, nie można było ofiarować go innym. Bo omer zbierano w nocy, a nie zbierano zbyt wiele; a dwa bochenki zostały upieczone w wigilię jom tov, a ich pieczenie nie zastępuje jom tov. I podobnie chleb pokazowy pieczono w przeddzień szabatu]; stali w zwężeniu (tzfufuim) [jak w „tzaf (unoszący się) na powierzchni wód”. Było ich tak wielu, że byli przyciśnięci do siebie do tego stopnia, że ich stopy oderwały się od ziemi i „unosiły się” w powietrzu] i skłonili się w rozszerzeniu. [Kiedy ukłonili się, dokonał się dla nich cud i pokłonili się w (obszernym) pokoju, każdy po cztery łokcie odsunięty od bliźniego, tak że jeden drugiego nie słyszał, kiedy wyznał swoje grzechy]; a wąż ani skorpion nigdy nikomu nie skrzywdzili w Jerozolimie i nikt nigdy nie powiedział swemu sąsiadowi: „Jerozolima jest„ za ciasna ”, abym mógł w niej mieszkać”. [ponieważ to miejsce zapewniało im środki do życia i nie było potrzeby, aby ktokolwiek wychodził i mówił: „Dla mnie jest„ za ciasno ”i nie mogę mieszkać w Jerozolimie”. Niektóre wydania muszą „przespać się” (zamiast „zamieszkać”), co odnosi się do pielgrzymów festiwalowych, żadnemu z nich nie jest zbyt trudno spać w Jerozolimie z powodu braku miejsca (patrz Yoma 21b)].